Waar gaan we naartoe?

Een wezen dat in vrijheid geschapen is kan 'in wezen' geen onvrijheid ervaren. Enkel de vrijwillige keuze om onvrijheid te ervaren kan deze keuze realiseren! Niet weten waar je naartoe gaat: is bekennen dat er onbekende factoren zijn die bepalen waar je naartoe 'moet' gaan. Deze dwang staat haaks op je vrijheid. Evenwel: je kunt enkel onvrijheid ervaren als je 'weet' wat vrijheid betekent! Het komt erop aan om deze koan op een eenvoudige wijze te doorleven. Een koan is een spirituele vraag waar een paradox in zit. Het moment waarop je deze woorden leest is een uitgelezen kans om deze filosofische woordenkramerij hoogst actueel te maken. Word je bewust van je lichaamshouding! Word je bewust van hetgeen op dat moment bindend is en wat niet! Leef je vrijheid uit, wees creatief in hetgeen mogelijk is. Pijn leidt je in hetgeen niet mogelijk is op dat moment. Waar ga je naartoe? Besef dat je focus meestal bepaald wordt bij hetgeen zogezegd niet mogelijk is, niet bij de rijkdom die op dat moment wel mogelijk is. Dit is de leugen, de geniale valstrik die realiseert dat je niet weet waar je naartoe gaat. Inderdaad: je kunt niet weten hoe alles zal uitpakken, je kunt het uitpakproces echter wel bewust gadeslaan op het moment zelf. Velen zullen dit alvast een goedkoop zoethoudertje vinden, het is echter je vrijheid op het moment zelf die je zelf kunt sturen in de richting van je diepste waarden. Wat zou er gebeuren als vele mensen hun vrijheid op deze wijze zouden gebruiken? Aha: hier heb je het weer! Zou is er namelijk teveel aan. Dit beseffen is beseffen dat we het zelf in handen hebben. Dit niet beseffen en dus niet in praktijk brengen, maakt ons andermaal afhankelijk van opgelegde wetmatigheden die tot doel hebben dit bewustwordingsproces te sturen. Over deze waarschijnlijkheden valt er veel te speculeren, het blijven echter bevestigingen van onze onvrijheid door het niet leven van onze werkelijke vrijheid. Waar gaan we naartoe? Hopelijk, in het allerbeste geval, blijft deze vraag onbeantwoord omdat het bindende in liefde stelselmatig ontbonden wordt: doordat we onze vrijheid (hoe klein en pietluttig deze ook mag schijnen) daadwerkelijk gebruiken. Gevaar voor een kakofonie aan waarden is uitgesloten omdat vrijheid beslist niet dwaas is. Vrijheid genereert juist emergente eigenschappen. Waar gaan we naartoe? Om dan toch een beeld te schetsen: naar een hopelijk concreet, voelbare toename van emergente eigenschappen binnen een welluidende symfonie van agape. Zonnebloemen richten zich spontaan naar de zon.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Waar gaan we naartoe?

Het levenswiel, hartvol bewegen en welzijn

Hart-vol bewegen

De rivier in de vallei

Tantra, sensory awareness en mindfulness (loten van eenzelfde boom)

Een impressie